Kiła jest to bakteryjną chorobą zakaźną, przenoszoną drogą płciową(choroba weneryczna). Choroba wywoływana jest przez bakterię krętka bladego(łac. Treponema pallidum).

Zakażenie kiłą może być następstwem stosunku pochwowego, analnego lub oralnego z osobą zakażoną, a także pocałunku z osobą, u której zmiany kiłowe są obecne w gardle.

Przebieg choroby można podzielić na cztery etapy:

Kiła wczesna: jest to lokalna infekcja charakteryzująca się obecnością zmiany pierwotnej. Jest to zwykle pojedyńczy pęcherzyk, pokryty ropną wydzieliną. Zmiana ta pojawią się około 3 tygodnie od zakażenia i jest zlokalizowana w miejscu wniknięcia krętków do organizmu. Oprócz zmiany pierwotnej dochodzi do lokalnego powiększenia węźłów chłonnych, zwykle o charakterze obustronnym. Węzły są twarde, niebolesne. 

Kiła II- rzędowa jest to okres kiły po upływie 9 tygodni od zakażenia. Charakteryzuje się wysypką ulukowaną symetrycznie, na całym ciele. Do pozostałych objawów kiły II- rzędowej należą:

  • ból gardła
  • gorączka
  • utrata łaknienia/masy ciała
  • ból głowy
  • podrażnienie/zapalenie opon mózgowych

Kiła utajona:

Jest to bezobjawowy okres choroby. Podstawą rozpoznania kiły bezobjawowej jest wywiad chorobowy sugerujący przebycie kiły wczesnej oraz dodatni wynik badań testów: reaginowego oraz przeciwkrętkowego. Nieleczona kiła utajona zwykle prowadzi do kiły późnej. 

Kiła późna: Jest to ostatni oraz najbardziej niebezpieczny okres choroby. Występuję w przypadku nieprawidlowego lub niepodjęcia leczenia choroby w jej wcześniejszym etapie. Daje objawy uszkodzenia ze strony różnych układów: nerwowego, sercowo- naczyniowego uszkodzenie ucha wewnętrzengo. 

Kiła diagnostyka:

Kiłę można podejrzewać na podstawie wywiadu chorobowego oraz badania fizykalnego pacjenta, ostateczne rozpoznanie stwierdza się na podstawie dodatnich wyników badań labolatoryjnych.

Kiła, a ciąża:  W każdym etapie choroby istnieje poważne ryzyko zakażenia płodu. Do zakażenie dochodzi przez łożysko, następnie krętki są rozprowadzane do narządów wewnętrznych, takich jak: wątroba, śledziona, płuca, serce. Stopień uszkodzenia dziecka zależy od etapu infekcji matki. Jeżeli infekcja jest świeża, to liczba krętków w organiźmie matki jest olbrzymia co prowadzi do poważnych następstw u płodu. W przypadku infekcji trawjącej dłuższy czas wzrasta szansa urodzenia dziecka zdolnego do życia. Jeżeli kobieta była wcześniej leczona, to istnieje duża szansa na urodzenie zdrowego dziecka.

Kiła- leczenia:

Odpowiednio wcześnie wykryta kiła jest chorobą niegroźną i może być skutecznie leczona średnimi dawkami antybiotyków.

W leczeniu kiły stosuje się antybiotyki z grupy penicylin. Dawka i długość leczenia zależy od stadium choroby i trwa od 15 do 40 dni. Przy odpowiedniej terapii istnieje możlwość wyleczenia każdego stadium choroby, jednak w przypadku kiły póżnej cofnięcie zmian ogólnustrojowych bywa niemożliwe.

Jeśłi pacjent jest uczulony na penicyliny można stosować tetracykliny. Jednak leki te są przeciwskazane podczas ciąży.